In de aanbeveling staat hoe werknemers, werkgevers en overheden het verspreiden van hiv (het aidsvirus) kunnen tegengaan. Zo moet goede informatie beschikbaar zijn over de overdracht van het virus. Ook moeten op de werkplek preventieve middelen beschikbaar zijn.

Hiv-tests
De overheid moet zorgen voor voldoende medische voorzieningen en betaalbare medicijnen. Gedwongen hiv-tests zijn uit den boze. Hiv-tests geven de illusie van bescherming, maar het is veel effectiever om op de werkvloer beschermende maatregelen te nemen.

De aanbeveling geldt voor werknemers, maar ook voor stagiairs, uitzendkrachten, zzpers en mensen in de zogenaamde informele economie.

Afrika, Azi en Oost-Europa
In sommige delen van Afrika, Azi en Oost-Europa is soms meer dan de helft van de beroepsbevolking besmet met hiv/aids. Toch is het taboe daar vaak een stuk groter dan hier. Daardoor zijn mensen niet of slecht op de hoogte van de manier waarop het virus wordt overgedragen.

Medicijnen zijn in die gebieden vaak te duur. Ook mogen groepen zoals homos niet benoemd worden vanwege religieuze of culturele gevoeligheden. Voor al deze knelpunten geeft de aanbeveling aanknopingspunten. Ook worden gelijke rechten en gelijke kansen voor vrouwen genoemd als noodzakelijke voorwaarde om de verspreiding van het virus een halt toe te roepen.

Baan verliezen
In Nederland komt het voor dat bedrijfsartsen informatie over de hiv-status van een werknemer ongevraagd doorgeven aan de werkgever. Werknemers kunnen hun baan daardoor verliezen. De HIV Vereniging in Nederland krijgt per jaar ongeveer 150 dossiers over dit soort zaken binnen.

Overleg
In de aanbeveling staat dat met regelmaat gerapporteerd moet worden, ook over individuele gevallen. In Nederland gaat de FNV met werkgevers en hiv/aids-organisaties praten over het uitvoeren van de aanbeveling.

ILO-tekst