Onderzoek Arbo Unie
Uit onze ervaringscijfers als een van de grootste arbodienstverleners, blijkt dat meer dan 60% van de verzuimmeldingen geen duidelijke medische achtergrond heeft. Vanuit dat oogpunt is de leidinggevende primair de aangewezen persoon om snel het eerste gesprek met de medewerker aan te gaan om de daadwerkelijke oorzaak te achterhalen. Pas hierna komt de bedrijfsarts in beeld.
'Ziek zijn' is een feit, maar er is altijd een keus van de werknemer hoe hier mee om te gaan. Vanuit de Wet Verbetering Poortwachter zijn werkgever en werknemer samen verantwoordelijk voor het verzuim. De werkgever dient zich te laten ondersteunen door een arbodienst of bedrijfsarts. In dat perspectief is het aan de werkgever en de werknemer, om meteen het gesprek aan te gaan, om te achterhalen wat er aan de hand is en wat er moet gebeuren om het herstel te bevorderen en het verzuim te bekorten. Zowel de werkgever als de werknemer moeten in deze de bedrijfsarts kunnen raadplegen. Met name het raadplegen door de werknemer van de bedrijfsarts bij de ziekmelding, is de laatste jaren in het gedrang gekomen. Bij (dreigend) langdurig verzuim adviseert de bedrijfsarts door middel van een probleemanalyse wel, of een verzuimende medewerker in staat is om te werken en welke maatregelen gewenst zijn om het herstel te bevorderen en het verzuim te bekorten. De werknemer en werkgever stellen samen in week 8 van het verzuim, mede op basis van het advies van de bedrijfsarts een plan van aanpak op. De Wet Verbetering Poortwachter geeft wat dat betreft duidelijke richtlijnen over de stappen die gezet moeten worden en het proces dat moet leiden tot - indien mogelijk - terugkeer naar het werk. In de eerste weken kunnen werknemer en werkgever dus zelf vanuit hun verantwoordelijkheid de juiste stappen nemen om samen de obstakels tot volledig of gedeeltelijk functioneren weg te nemen. Als dit niet lukt, zal de bedrijfsarts pro-actief een adviserende rol moeten spelen. Tenslotte is de bedrijfsarts is de enige die kan beoordelen of het verzuim een medische oorzaak heeft en leidt tot (tijdelijke) arbeidsongeschiktheid. Dit laatste mag niet ter discussie staan.