“In een goede wijkaanpak staat de ‘menskant’ centraal”
- Door Nicis Institute
- Gepubliceerd 23-11-2009
- Algemeen
"In een goede wijkaanpak staat de ‘menskant’ centraal. De norm is het geluk van de mensen. Als gemeente of organisatie moet je bereid zijn de burger als gelijkwaardig te zien. Burgers zitten niet 'daar beneden', maar die behoren een plek te hebben op hetzelfde niveau als de bureaucratie. Samen vind je wederzijdse belangen en gedeelde basiswaarden. Zo betrek je op wijkniveau mensen en bureaucratie bij elkaar. Als de belangen overeenkomen, staan standpunten niet meer onwrikbaar vast. In zo’n maatschappelijk werkproces moet iedere partij bereid zijn om zijn eigen belang te benoemen en niet meer halsstarrig vasthouden aan de standpunten. Dat kan, al is het soms wel heel moeilijk." Aan het woord is Jeroen den Uyl, senior adviseur 'mutual gains' bij Twynstra Gudde. Hij geeft zijn visie op de wijkaanpak. Het echte gesprek met de burger Jeroen den Uyl vestigt de aandacht op het overbruggen van het gat tussen burger en bureaucratie. De kracht van een goede wijkaanpak zit volgens Den Uyl niet zozeer in beleid, maar in de interactie tussen bewoners en professionals. "We zien nu vaak niet de waarde van de individuele kracht van mensen, van de bewoners én van de professionals. De professional in de wijk kan dicht bij de burger komen te staan om zijn kwaliteiten te herkennen en hem te activeren. Dat is moeilijk, omdat de eigen bureaucratie een eigen logica heeft, die de professional weg houdt van de bewoner. Het is ook moeilijk om echt in gesprek met de bewoner te gaan, want een gesprek kan verassingen opleveren. En daar houdt de bureaucratie niet van. De professional die de dialoog wel aangaat, krijgt er veel voor terug. Een sterke positie in de eigen bureaucratie en in relatie tot de bewoners. De ervaring van professionals is wel dat als je het gesprek voert met burgers, je binnenhuis vijf keer zo hard moet werken om alles voor elkaar te krijgen. Daar zit een grote organisatorische veranderopgave. Maar ook daar werkt het al om het echte gesprek aan te gaan. Tussen wijkzaken en de ’lijnorganisatie’.” Dat gesprek wordt gevoed door de wil tot samenwerken. "Samenwerken heeft zin, je moet het vertrouwen geven. Er is een behoefte en een groot verlangen bij bewoners, bij professionals in allerlei organisaties om anders te denken dan in procedures en wantrouwen", aldus Den Uyl. Systeem-crashers Voor een succesvolle wijkaanpak is een bepaald soort professional nodig. "Sturing geven aan mensen die in de wijk werken doe je niet door afgepaste processen af te lopen. Dat doe je door ze de ruimte te geven en te steunen bij de keuzes die ze dag in dag uit moeten maken”, vertelt Den Uyl. “Het bureaucratisch systeem kan hierin tegenwerken. De bureaucratie heeft geen eigen wil, maar wel een eigen logica. Het ontvangt en produceert prikkels die maken dat de wijkaanpak een lastige opgave is. Toch zijn er mensen die de hele constellatie van het systeem kunnen veranderen: de 'systeem-crashers'. Zij denken buiten de bestaande kaders en hebben de drive om systemen te veranderen. Door een eiken kop te hebben, door er echt in te geloven", beschrijft Den Uyl. Als voorbeeld noemt hij Den Bosch, waar op directieniveau een ongebruikelijke stap is genomen door de directeur van een woningcorporatie met de gemeente en het welzijnswerk. De professionals in de wijk zijn namelijk van hun eigen organisaties losgemaakt en mengen zich met elkaar. Zo heeft de eigen bureaucratie minder vat op ze en kunnen ze met elkaar de juiste dingen voor de burger doen.
Lees het weblog van Jeroen den Uyl.
Bron: Nicis Institute, Jasper Witjes
LinksLees het weblog van Jeroen den Uyl.
